Bierzmowanie – Trzy Filary [2]

Filar drugi – OBRAZ…

Miło mi będzie, gdy po przeczytaniu napiszesz komentarz.

Wdzięczny będę za udostępnienie tej stony. Przycisk masz po lewej.


Poprzednio pisałem o tym, że cechą dobrego przygotowania do bierzmowania jest swego rodzaju szkoła podejmowania decyzji. Ostatecznie wiara jest DECYZJĄ, więc ważne jest to, by umieć podejmować decyzje.

Drugim filarem dobrego przygotowania do bierzmowania jest OBRAZ.

Minęły bezpowrotnie czasy, gdy słyszenie wystarczało. Współczesny człowiek wychowany jest na obrazie. I to się nie zmieni. Zatem nasze podejście do niego musi być OBRAZOWE. Oznacza to nie tylko to, że musimy dać mu zajęcie dla oczu, ale mówiąc do niego musimy w jego umyśle kreować obrazy.

Inaczej mówiąc – kandydat do bierzmowania powinien widzieć to wszystko (oczami wyobraźni), co ty do niego mówisz.

Dlatego mówiąc do młodzieży używaj historii, opowiadaj im.

Zastanawiałeś się dlaczego młodzież tak chętnie słucha księdza Piotra Pawlukiewicza? Jego mówienie to jeden wielki MIX rozmaitych historii i historyjek.

Nie małpuj tego księdza, ale o samej idei pamiętać warto. Historia to konkret – tam są osoby, rzeczy i akcja. Tego się dobrze słucha i lepiej pamięta. Opowiadaj takie historie, które budzić będą emocje. Historia sióstr w klasztorze, które przygotowywały się do jubileuszu stulecia zgromadzenia nie musi „kręcić” młodzieży.

A co kręci?

Najbardziej miłość. I znowu na moment wrócimy do księdza Pawlukiewicza. O czym najczęściej mówi? O miłości, o relacjach.

Ty jednak masz mówić o bierzmowaniu!

Ok, ale potraktuj przygotowanie jako okazję do budowania miłości – relacji młodego człowieka z Bogiem. A ta relacja, jest relacją Oblubieńca i Oblubienicy. I już jesteśmy w domu.

Chłopak, dziewczyna, randki, poznanie, miłość, wspólne życie.

A tak naprawdę Bóg, człowiek, spotkania, poznawanie się, miłość, wspólne życie.

Kolejną rzeczą w naszym drugim filarze jest konkretny obraz do pokazania. Może to być logo spotkań, ilustracje do tego co mówisz. I słowa klucze – słowa, czasem krótkie zdania, które budują strukturę spotkania.

I nie wyświetlaj tego na rzutniku. Rzeczy wyświetlone mają to do siebie, że pojawiają się a nastepnie znikają. 

Pokazuj zatem i wieszaj to potem na ścianie czy tablicy. Niech cały czas mają to przed oczami.

Jak w twoich spotkaniach z młodzieżą nie będzie obrazów – tych realnych i tych przemawiających do wyobraźni to kiepski twój los.

Zbigniew Paweł Maciejewski

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *