Pamiętamy może wierszyk o rzepce Juliana Tuwima – tym, w którym dziadek chwyta za rzepkę, babcia za dziadka, wnuczek za babcię, mruczek za wnuczka i tak dalej. Czytaj dalej Rzepka
Dawid, Maryja i Ty
Chciałbym na początek umieścić I czytanie w szerszym kontekście dziejów Dawida. Co możemy o nim wyczytać w Biblii? Czytaj dalej Dawid, Maryja i Ty
Przemienia i pomnaża (2 niedziela adwentu C)
Kazanie sprzed lat. Wygłoszone z perspektywy zaczynających się za tydzień rekolekcji. Czytaj dalej Przemienia i pomnaża (2 niedziela adwentu C)
Wołek i osiołek
Siostry i bracia, panowie i panie!
Najważniejsze wydarzenia w historii świata i zbawienia dzieją się w nocy. W nocy Bóg rozpoczął swe dzieło stwórcze. Noc była czasem wyprowadzenia Izraelitów z niewoli egipskiej. W nocy przyszedł na świat Jezus, w nocy spożył z uczniami ostatnią wieczerzę, gdy umarł na krzyżu zapadły głębokie ciemności. Ciemność też była świadkiem Jego zmartwychwstania. Czytaj dalej Wołek i osiołek
Ruiny Jeruzalem
Bóg mówi i świat mówi. Bóg chce nam przekazać swoją prawdę i świat swoją. Czytaj dalej Ruiny Jeruzalem
Trzasnąć drzwiami w starej ruderze
I niedziela Adwentu, C
Dzisiejsze czytania: Jr 33,14-16; Ps 25,4-5.8-10.14; 1 Tes 3,12-4,2; Ps 85,8; Łk 21,25-28.34-36
Jaki chrześcijański jest ten kraj! W każdej większej miejscowości wieże kościoła, czasem kilka, na rozstajach dróg i na obrzeżach wiosek krzyże i figurki. Prawie w każdym mieście ulica i pomnik Jana Pawła II. W całym kraju setki szkół, które za patrona przyjęły papieża – Polaka. Czytaj dalej Trzasnąć drzwiami w starej ruderze
Pozory i prawda pobożności
Msza św. „radiowa”, Płock – Katedra, 12 XI 2000
1. Ewangelia dzisiejsza jest krótka w ilości słów, ale jak zwykle bogata w treści. Napisana tyle set lat przed nami a będąca tak aktualna dla współczesności. Bo czy nie ma wśród nas ludzi lubiących zajmować pierwsze miejsce, lubiących pochlebstwa, ukłony i to, by ich ludzie chwalili jak owych uczonych w Piśmie? I czy nie ma wśród nas ludzi biednych, pozbawionych środków do życia jak owa wdowa? Czytaj dalej Pozory i prawda pobożności
Wybrani i posłani – do katechetów 2001
Księże Biskupie, Siostry i Bracia!
Jezus był pełen miłości, życzliwości i dobroci. Właściwe dla Niego słowa, podstawowe terminy, zwroty to: „odpuszczają ci się twoje grzechy”, „i ja ciebie nie potępiam”, „dziś ze mną będziesz w raju”. Były jednak momenty, gdy ogarniał go gniew, gdy widać było działające w nim emocje. Było to wtedy, gdy spotykał faryzeusza. Nie każdego faryzeusza, ale tego, któremu zawdzięczamy współczesne rozumienie tego słowa, człowieka, dla którego wiara i Bóg były tylko pobożną maską kryjącą wszelkie plugastwo. Wtedy język Jezusa się zmieniał, mówił: „węże”, „plemię żmijowe”, „groby pobielane”, „biada wam”. Czytaj dalej Wybrani i posłani – do katechetów 2001
Uczyńmy ten świat lepszym
Uczyńmy ten świat lepszym.
Jest takie jedno przykazanie, które jest prawie nieznane. Rzadko o nim pamiętamy, często nie wiemy nawet, że jest to przykazanie. Tymczasem jest to pierwsze przykazanie, jakie występuje w Piśmie Świętym. Bóg po stworzeniu świata rzekł do człowieka: „(…) Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną.” (Rdz 1,28a) Czytaj dalej Uczyńmy ten świat lepszym
Bóg chce, byśmy byli Kimś a nie bublem
W czasie naszych rekolekcji wspominaliśmy zamach terrorystyczny 11 września. Porwano cztery samoloty – dwa z nich zniszczyły World Trade Center, jeden uderzył w Pentagon. W czwartym samolocie zamachowcom nie udało się doprowadzić do zniszczeniu Białego Domu lub Kapitolu. – takim był prawdopodobnie ich cel – samolot spadł w okolicach Shanksville w Pensylwanii – o dwadzieścia minut lotu do Waszyngtonu. Czytaj dalej Bóg chce, byśmy byli Kimś a nie bublem
